Customer 360 ที่ประกอบขึ้น
จากสิ่งที่เกิดขึ้นจริง

มันถูกประกอบขึ้น ไม่ได้พิมพ์ใส่เอง และอยู่ตรงที่คุณทำงาน: เปิดบทสนทนาแล้วข้อความของคนเดียวกันจากช่องทางอื่น — จับคู่ด้วยเบอร์โทรหรืออีเมลที่ใช้ร่วมกัน — ก็อยู่ในบทสนทนาแล้ว ข้างเบอร์ที่ตรวจพบในนั้น ลูกค้าที่เชื่อมไว้พร้อมออร์เดอร์ล่าสุด และสิ่งที่ระบบของคุณรายงาน ข้อมูลเป็นปัจจุบันเพราะได้มาจากการอนุมาน ไม่ใช่เพราะมีคนจำได้ว่าต้องอัปเดต

ได้ คุณชี้ไปที่ HTTP endpoint ที่คุณควบคุม เราส่งตัวระบุที่เรามี — บทสนทนา ช่องทาง external id เบอร์โทร อีเมล ชื่อ แอตทริบิวต์ที่กำหนดเอง — และ endpoint ของคุณตอบกลับเป็นรายการไทม์ไลน์ที่มันรู้จัก: ออร์เดอร์ การโทร การเข้าชมเว็บ โดยค่าเริ่มต้นจะไม่มีอะไรถูกคัดลอกเข้าฐานข้อมูลของเรา เพียงดึงมาแสดง แหล่งลูกค้าในโหมดเชื่อมต่อยังแสดงชื่อ เบอร์โทร และอีเมลของคนนั้นได้ โดยอ่านสดเมื่อเปิดบทสนทนา

เฉพาะเมื่อคุณเปิดสำหรับแหล่งนั้นและเก็บสำเนาแคชไว้ เอเจนต์อ่านบริบทภายนอกจากแคชนั้น แทนที่จะให้ endpoint ของคุณตอบทุกข้อความ — API ภายในที่ช้าหรือถูกจำกัดอัตราจึงไม่เคยทำให้การตอบลูกค้าล่าช้า

ได้ — จากสเปรดชีตด้วยการจับคู่คอลัมน์ที่ตั้งครั้งเดียวแล้วระบบจำไว้ หรือจากแหล่ง HTTP ที่ซิงก์แบบ cursor เพื่อให้แต่ละรอบทำต่อจากจุดที่รอบก่อนหยุด แต่ละแถวอิงรหัสลูกค้าของคุณเอง การนำเข้าซ้ำจึงอัปเดตลูกค้าคนเดิม แทนที่จะเพิ่มสำเนาที่สอง

ข้อมูลลูกค้าถูกควบคุมด้วยระบบสิทธิ์ของ workspace และการกั้นนี้บังคับใช้ทั้งที่ฐานข้อมูลและ API — สมาชิกที่ไม่มีสิทธิ์จะอ่านข้อมูลไม่ได้ไม่ว่าทางใด สิทธิ์ระดับช่องทางมีผลซ้อนอีกชั้น: ประวัติจากช่องทางที่พนักงานเปิดไม่ได้จะไม่มีวันปรากฏในบทสนทนาของเขา

ข้อความจากอีกช่องทางจะปรากฏในบทสนทนาที่คุณเปิดอยู่ โดยจับคู่ด้วยเบอร์โทรหรืออีเมลที่ใช้ร่วมกัน ขณะที่สองบทสนทนายังแยกกัน ไม่มีการเดาจากชื่อที่คล้ายกัน — ถ้าไม่มีตัวระบุร่วมก็จะแยกกันอยู่ เมื่อคุณเชื่อมบทสนทนากับลูกค้า การจับคู่จะอิงการเชื่อมนั้นแทนเบอร์โทร และหากสองช่องทางเป็นบัญชีเดียวกันจริง ๆ ก็รวมทั้งช่องทางเข้ากับอีกช่องทางได้